บทที่ 1 เมียเก็บพ่อเลี้ยงสิงหราช ตอนที่ 1
“แกว่ายัยชาจะเป็นอะไรมากไหม” เสียงนุ่มนิ่มของลูกพีชเจ้าของใบหน้ารูปไข่ที่ปากคอคิ้วคางนั้นรับกันไปหมด ผิวนวลนั้นผ่องสว่างแต่ร่างกายกับอวบอัด สวมใส่กางเกงยีนส์เข้ารูปกับเสื้อยืดตัวโคร่งที่ช่วยพลางหน้าอกหน้าใจคัพดีของเธอ พูดคุยกับเพื่อนรักด้วยน้ำเสียงที่ร้อนใจเล็กน้อยด้วยความเป็นห่วงเพื่อนรัก
“ไม่รู้สิพีช” ไลลาเจ้าของร่างงดงามที่แต่งตัวด้วยเดรสสายเดี่ยวสีแดงรัดรูปจนเห็นหน้าอกหน้าใจอวบอิ่มเข้ารูปกับสะโพกงอนส่งผลให้เธอนั้นดูสวยราวกับเทพปั้นพูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด เมื่อเพื่อนรักอีกคนอย่างพัดชานั้นแคนเซิลที่จะไปเที่ยวกับพวกเธอกระทันหัน ทั้ง ๆ ที่บอกว่าจะตามพวกเธอไปทีหลังแท้ ๆ แต่กลับมาทิ้งกันได้
“ไม่เอาน่าไลลา...ชาอาจจะป่วยหนักก็ได้นะ” ลูกพีชเอ่ยเสียงออดอ้อน มืออวบอ้วนก็ยื่นไปจับมือของเพื่อนแกว่งไปมาด้วยหวังให้เพื่อนรักใจเย็นลงและกลัวไลลาจะโกรธ เมื่อเธอห่วงเพื่อนอีกคนจนทำให้เพื่อนอีกคนนั้นอดเที่ยวไปด้วย
“จ้า ๆ ยัยคนจิตใจดี” ไลลาเอ่ยบอกเพื่อนตัวอวบด้วยน้ำเสียงสดใส มือเรียวงามก็ยื่นไปดึงแก้มนุ่มนิ่มของลูกพีชอย่างหมั่นเขี้ยว
เพื่อนสาวต่างไซส์เอ่ยหยอกล้อกันขณะที่ลิฟท์กำลังพาทั้งคู่ขึ้นไปยังชั้นที่ 19 ที่พำนักของพัดชาที่ย้ายเข้ามาทีหลัง แต่ลูกพีชเองก็พักอยู่ที่คอนโดแห่งนี้แต่พักอยู่ชั้นที่ 9
เมื่อประตูลิฟท์เปิดออกสองร่างก็เดินเคียงคู่กันไปก้าวเท้าออกจากลิฟท์ไปได้ไม่นานทั้งสองคนก็ต้องชะงักกึกอยู่กับที่ ใบหน้าอวบอิ่มนั้นซีดเผือด ร่างกายอวบอิ่มนั้นแข็งทื่อราวกับถูกสาป ไม่ต่างไปจากไลลาที่ใบหน้านวลนั้นเบิกตากว้างด้วยความตกใจ
ร่างสูงโปร่งของชายหนุ่มผิดขาวจัดเปิดประตูออกมาจากห้องของพัดชา ใบหน้าคมนั้นยิ้มแย้มอย่างมีความสุข มือหนากำลังติดกระดุมอย่างไม่รีบร้อน มืออีกข้างก็เอื้อมไปลูบยังใบหน้าสวยของพัดชาด้วยความเอ็นดู
“พี่รักชานะ” เสียงนุ่มทุ้มเอ่ยบอกกับร่างเล็กของพัดชาที่นุ่งผ้าขนหนูสีชมพูอ่อน ขับให้ผิวที่ขาวนวลอยู่แล้วนั้นขาวผ่องยิ่งขึ้น เสียงเอ่ยหยอกล้อกันอยู่หน้าประตูนั้นดังเข้ามาในโสตประสาทของลูกพีช จนสมองของเธอนั้นมึนเบลอไปชั่วขณะ เมื่อชายที่อยู่หน้าห้องของเพื่อนรักของเธอนั้นคือ อธิป แฟนหนุ่มของเธอเอง...
“ชาก็รักพี่ธิปมาก ๆ เลยนะคะ” พัดชาเอ่ยออดอ้อนอธิปเสียงอ่อนหวาน มือเรียวบางเอื้อมไปกอดเอวหนาพลางซุกใบหน้ายังแผ่น อกกำยำด้วยความรักใคร่
“อื้อ ชา” อธิปที่เชิดหน้าหลับตาพริ้มถึงกับครางออกมาด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา เมื่อนิ้วเรียวสวยของพัดชานั้นลูบไล้ไปตามอกแกร่งอย่างหยอกเย้าในที
“ขา” ใบหน้าสวยที่ช้อนตาขึ้นอย่างยั่วเย้าสบเข้ากับสายตาคมที่เต็มไปด้วยไฟพิศวาสเริ่มจะลุกโชนจ้องมองเธออย่างหื่นกระหาย
“อื้อ” ริมฝีปากได้รูปก้มลงมาประกบริมฝีบางสวยขบเม้มดูดดึงจนเกิดเสียงหยาบโลนเบา ๆ ลิ้นร้อนเกี่ยวกระหวัดลิ้นเรียวเล็กจนน้ำลายใสไหลยืดออกมาตามมุมปากอวบอิ่มอย่างห้ามไม่อยู่ เปลือกตาของทั้งคู่หลับพริ้มตกอยู่ในภวังค์พิศวาสที่กำลังเริ่มก่อตัวขึ้นจนไม่ลืมเลือกว่าตัวเองนั้นอยู่หน้าห้องไม่ใช่ในห้อง
ครืด...ครืด...ครืด
ร่างหนาของอธิปผละออกจากเรียวปากอิ่มด้วยความเสียดาย มือหนาล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกงเพื่อหยิบเอาโทรศัพท์เครื่องหรูที่กำลังสั่นเพราะมีสายเข้าขึ้นมาดูว่าใครโทรมา
“ครับ...” มือหนาสไลด์หน้าจอเพื่อกดรับก่อนจะกรอกเสียงนุ่มทุ้มลงไปยังปลายสาย แต่มือข้างที่ว่างอยู่ก็ยังเอื้อมมาลูบแก้มนวลของพัดชาอย่างแผ่วเบา
“พี่ธิป...อยู่ไหนเหรอคะ” ปลายสายถามด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งไม่อ่อนโยนเหมือนเคย
“พี่ติดลูกค้าอยู่ค่ะ เดี๋ยวพี่โทรกลับนะคะ” อธิปเอ่ยบอกกับคนในสายเสียงนุ่มก่อนจะกดวางสายแล้วยัดโทรศัพท์มือถือลงในกระเป๋ากางเกงเหมือนเดิม
มือเรียวบางของลูกพีชนั้นกำแน่นด้วยความโกรธเมื่อแฟนหนุ่มที่เธอเข้าใจว่าให้เกียรติเธอมาตลอดนั้นไม่ได้ดีแบบที่เธอคิด
“ยัยอ้วนโทรมาเหรอคะ ?” พัดชาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงงอแงเมื่ออธิปนั้นยังไม่ยอมเลิกกับลูกพีชสักที ทั้ง ๆ ที่สัญญากับเธอว่าจะบอกเลิกมันมานานนับปี
“ใช่ค่ะ” เสียงนุ่มทุ้มเอ่ยบอกร่างงามด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม พลางก้มหน้าลงมากดจูบยังแก้มนวลด้วยความหมั่นเขี้ยวที่เธอนั้น ออดอ้อนเอาใจ จนทำให้อะไร ๆ ที่พึ่งจะสงบไปเริ่มตื่นตัวขึ้นมาอีกหน
“หวงเหรอคะ” อธิปพูดพลางก้มหน้าลงไปสูดดมต้นคอขาวเนียนด้วยความกระหาย มือหนาเอื้อมไปคว้าเอวงามแล้วลูบเบา ๆ อย่างหลงใหลด้วยอยากจะทำกับเธออีกสักรอบ
“ก็พี่ธิปเป็นของชา” พัดชาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงงอแง แต่แววตากับยั่วยวนเมื่อมือเรียวสวยเอื้อมไปลูบต้นขาแข็งแกร่งด้วยความเชื่องช้าจนพาให้อธิปถึงกับกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก
“พัดชา” อธิปคำรามเสียงต่ำเมื่อเจ้าลูกชายตัวดีนั้นตื่นขึ้นเต็มตัว แต่น่าเสียดายที่ตัวเขานั้นต้องไปพบลูกค้าไม่อย่างนั้นเขาคงลากเธอเข้าห้องแล้วไปทำรักกันอีกสักรอบ
“เมื่อไหร่พี่ธิปจะเลิกกับยัยอ้วนสักทีคะ” ใบหน้าสวยของพัดชาเงยหน้าขึ้นมามองชายหนุ่มแฟนของเพื่อนรักที่เธอแย่งมาด้วยแววตาออดอ้อน เมื่อเธอไม่อยากเป็นตัวสำรองของยัยเพื่อนตัวอ้วนที่รูปร่างหน้าตาสู้เธอไม่ได้เลยสักนิด แต่อธิปก็ยังไม่ยอมทิ้งมันมาหาเธอสักที หรือเพราะเขายังไม่ได้จิ้มยัยอ้วนนั่นกันแน่....
