บทที่ 43 เราเป็นอะไรกัน

บ้านโซ่

"ไอ้ลูกชายไม่โผล่หัวมาเล๊ย"

ปองพลพูดขึ้นด้วยความไม่จริงจังมากนัก เขารู้อยู่แล้วว่าการที่โซ่ได้อยู่กับซีลเวียร์แบบนี้มันเป็นเรื่องที่โซ่ลูกชายของเขารอคอยมานานหลายปี และเขาก็ไม่คิดขัดขวางลูกชายด้วย เสียเพียงอย่างเดียวที่ลูกชายคนเดียวของเขาไม่อยากเป็นนักการเมืองเหมือนอย่างที่ตระกูลของเขาเป็นนัก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ