บทที่ 18 ตอนที่18 คำธรรมดา

ตอนที่18

คำธรรมดา

เมื่อรถมาถึงโรงพยาบาล ฝนยังตกหนัก ภูริชหยิบร่มสีดำขนาดใหญ่จากคนขับ แล้วลงจากรถก่อน น้ำขิงรีบเปิดประตูจะลงตาม แต่เขาเดินอ้อมมาฝั่งเธอเสียก่อน ประตูรถถูกเปิดออก ร่มสีดำกางเหนือศีรษะเธอ

น้ำขิงเงยหน้ามองเขาอย่างตกใจ“ท่านประธาน ขิงกางเองได้ค่ะ”

“แต่ฉันอยากกางให้”

หัวใจเธอเต้นแรงอีกค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ