บทที่ 97 ตอนที่97 ใบหน้าเปื้อนน้ำตา

ตอนที่97

ใบหน้าเปื้อนน้ำตา

ภูริชมาถึงโกดังร้างก่อนตำรวจไม่กี่นาที เขาจอดรถหลบหลังแนวต้นสนเก่า ๆ แล้วลงจากรถอย่างเงียบที่สุด หัวใจเต้นแรงจนแทบได้ยินเสียงตัวเองหายใจ เขารู้ว่าควรรอตำรวจ รู้ว่าการบุกเข้าไปคนเดียวเสี่ยง แต่ทันทีที่ได้ยินเสียงน้ำขิงร้องจากด้านใน เส้นสติทั้งหมดก็แทบขาด

“อย่ายุ่งกับลูกข...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ