บทที่ 19 พาเด็กดื้อกลับบ้าน

เขากับภาคินนั่งคุยกันไปเรื่อยๆ เวลาผ่านไปคนในผับก็เริ่มมากขึ้น เพลงที่เคยเป็นจังหวะเบาๆ ก็เปลี่ยนเป็นจังหวะคึกคักทำให้นักท่องเที่ยวต่างออกมาเต้นกันอย่างสนุกสนาน

แล้วสายตาดุจเหยี่ยวของนายหัวนทีก็ไปสะดุดเข้ากับหญิงสาวคนหนึ่งที่รูปร่างและหน้าตาคุ้นจนเขาเพ่งมองอยู่นาน

“มองอะไรวะ” ภาคินเห็นเพื่อนเอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ