บทที่ 21 จำไม่ได้หรือหวั่นไหว

“เธอนี่มันดื้อจริงๆ งั้นอาบน้ำแต่งตัวซะ อีกยี่สิบนาทีฉันจะไปรับใต้หอ ไปหาอะไรอุ่นๆ กินจะได้สร่างเมา”

“จะดีเหรอคะนายหัว หนูเกรงใจ”

“อย่าลีลาอันดา รีบไปจัดการตัวเองก็ไปซะ ยี่สิบนาทีเจอกัน” ชายหนุ่มตัดบทก่อนจะวางสายไป

“เผด็จการชะมัด” หญิงสาวบ่นแต่ใบหน้าหวานกลับเต็มไปด้วยรอยยิ้ม

อันดามองหน้าจอโท...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ