บทที่ 27 ตะล่อมให้มาอยู่ในกรง

รถเอสยูวีจอดที่หน้าหอพักในเวลาเกือบสองทุ่ม ตอนนี้บริเวณหอเงียบสงบดูวังเวงกว่าปกติ ห้องพักหลายห้องปิดไฟมืดสนิทเนื่องจากผู้เช่าพากันย้ายออกหนีความกลัวออกไปเกือบหมดหอแล้ว

อันดาเปิดประตูรถลงมาแล้วหันมองไปรอบๆ เธอกลัวจนไม่กล้าเดินขึ้นตึกไปคนเดียวเหมือนเมื่อวาน

“เอ่อ....นายหัวคะ นายหัวช่วยขึ้นไปส่งแ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ