บทที่ 75 หนึ่งปีไม่นานเกินรอ

รุ่งเช้าของอีกวันนายหัวก็ตื่นมาในช่วงสายๆ เขาไม่ได้ปลุกอันดาเพราะอยากเธอได้พักผ่อนอย่างเต็มที่

เมื่ออาบน้ำแต่งตัวแล้วเขาก็ขับรถเข้ามาดูคนงานที่กำลังช่วยกันตัดปาล์มอย่างขยันขันแข็ง

“ผมนึกว่านายหัวจะไม่มีแรงเข้าสวนแล้วนะครับ” แหลมรีบเดินเข้ามาแซวเจ้านาย

“ทำไมฉันถึงไม่มีแรงล่ะแหลม”

“ก็เมื่อคืนน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ