บทที่ 138 138 สามีบังเอิญของม่านฟ้า

ก้อนหินขนาดเท่ากำปั้น พุ่งแหวกอากาศด้วยความเร็วและแม่นยำดุจกระสุนปืน! กระแทกเข้าที่ข้อมือของเสี่ยกำพลอย่างจัง!

"อ๊ากกกก!!" เสี่ยกำพลร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด กระดูกข้อมือแทบแหลกละเอียด!

ทุกคนในลานกว้างชะงักกึก หันขวับไปมองยังทิศทางที่ก้อนหินนั้นลอยมา

ร่างสูงโปร่งของสถาปนิกหนุ่ม... หรือ 'ปฐวี' ในชุด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ