บทที่ 162 162 สามีบังเอิญของม่านฟ้า

ม่านฟ้าขนลุกซู่ไปทั้งตัว ลมหายใจร้อนๆ ที่เจือกลิ่นวิสกี้เป่ารดผิวเนื้อจนเธอใจสั่น "คนบ้า... เมาแล้วขี้อ้อนแบบนี้ทุกคนเลยหรือเปล่าเนี่ย... ลุกขึ้นมาดื่มน้ำเย็นๆ ก่อนค่ะ จะได้สร่าง"

"ผมไม่ได้เมา..." ปฐวีเงยหน้าขึ้นมาสบตากับเธอ นัยน์ตาสีรัตติกาลที่เคยเฉียบคม บัดนี้ฉ่ำปรือและหยาดเยิ้มไปด้วยแรงอารมณ์บาง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ