บทที่ 166 166 “เล่ห์รักคเณศ”

เสียงหวานใสแต่แฝงไปด้วยความเด็ดขาดและทรงอำนาจ ดังขึ้นจากทางประตูห้องประชุมที่ถูกเปิดค้างไว้

ทุกคนในห้องหันขวับไปมองเป็นตาเดียว คเณศชะงักฝีเท้า คิ้วเข้มเลิกขึ้นเล็กน้อยด้วยความประหลาดใจ

ร่างระหงในชุดสูทผู้หญิงสีขาวสะอาดตา ตัดเย็บเข้ารูปขับเน้นทรวดทรงอรชรและเอวคอดกิ่ว ก้าวเดินเข้ามาภายในห้องประชุมด้...