บทที่ 189 189“เล่ห์รักคเณศ”

จุมพิตที่แสนจะยาวนานและเร่าร้อน ดำเนินไปอย่างไม่รู้จบ ท่ามกลางเสียงเกลียวคลื่นที่กระทบฝั่งและแสงจันทร์ที่สาดส่องเป็นพยานรัก คเณศถ่ายทอดความปรารถนาและความเป็นเจ้าของลงไปในทุกสัมผัส จนกระทั่งนลินแทบจะหมดลมหายใจ เขาจึงค่อยๆ ถอนริมฝีปากออกอย่างแสนเสียดาย

ชายหนุ่มทาบหน้าผากของเขาลงกับหน้าผากมนของเธอ มอง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ