บทที่ 225 225 เมียรักของผู้กองหน้ายักษ์

"ซวยซ้ำซวยซ้อนจริงๆ เลยลูกพีชเอ๊ย!" รดาถอนหายใจยาว ทิ้งตัวลงนั่งบนม้านั่งในศาลาอย่างหมดแรง อากาศเริ่มหนาวเย็นลงเรื่อยๆ จนเธอต้องยกแขนขึ้นกอดตัวเอง

เวลาผ่านไปเกือบครึ่งชั่วโมง ฝนก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะหยุดตก รดานั่งหนาวสั่นอยู่ในศาลา เริ่มรู้สึกสิ้นหวัง

ปรื้นนน... เอี๊ยดดด!

เสียงเครื่องยนต์รถกระบะคัน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ