บทที่ 24 24

"ฉันบอกให้มองหน้าฉัน... ได้โปรด" รุจิภาสอ้อนวอน เป็นครั้งแรกที่ผู้พันสายดุผู้ไม่เคยก้มหัวให้ใคร ยอมละทิ้งทิฐิและอีโก้ทั้งหมด เขายกมือขึ้นประคองใบหน้าหวาน นิ้วหัวแม่มือเกลี่ยซับหยาดน้ำตาให้เธออย่างทะนุถนอมที่สุด

ม่านมุกค่อยๆ ลืมตาขึ้นมองผ่านม่านน้ำตา และสิ่งที่เธอเห็นในดวงตาคมกริบคู่นั้น... ทำให้ก้อ...