บทที่ 30 30

ม่านมุกกรีดร้องราวกับคนเสียสติ ร่างของเธอถูกจ่าสมหมายดึงรั้งเอาไว้ไม่ให้เข้าไปขัดขวางการทำงานของหมอ เธอพยายามดิ้นรนสุดแรง น้ำตาแห่งความสิ้นหวังไหลทะลัก สายตาจดจ่ออยู่เพียงแค่ร่างไร้สติบนเตียงที่ถูกกระแทกหน้าอกครั้งแล้วครั้งเล่า

"ชาร์จ! เคลียร์!"

ร่างหนากระตุกขึ้นตามแรงอัดของกระแสไฟฟ้า แต่หน้าจอเคร...