บทที่ 31 31

"ครับคุณม่านมุก ปาฏิหาริย์มีจริงครับ ท่านผู้พันไม่ยอมทิ้งพวกเราไปจริงๆ" จ่าสมหมายเช็ดน้ำตาตัวเอง มองเด็กสาวตรงหน้าด้วยความศรัทธาอย่างหมดหัวใจ หากไม่ใช่เพราะความรักและความดื้อรั้นของเด็กคนนี้ ผู้พันของเขาคงไม่มีแรงฮึดสู้กลับมาจากความตายเป็นแน่

การปฐมพยาบาลเบื้องต้นผ่านไปอย่างตึงเครียด รุจิภาสอาการทร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ