บทที่ 32 32

รุจิภาสมองหยาดน้ำตาที่ร่วงหล่นลงมาจากดวงตาคู่สวย กำแพงความเย็นชาและความมีเหตุผลของทหารกล้าพังทลายลงจนหมดสิ้น เขาแพ้ราบคาบให้กับเด็กผู้หญิงตรงหน้านี้ มือหนาที่ยังมีสายน้ำเกลือระโยงระยางค่อยๆ ยกขึ้นอย่างยากลำบาก เอื้อมไปคว้าข้อมือเล็กของเธอให้ขยับเข้ามาใกล้

"ก้มลงมา..." เขาสั่งเสียงพร่า

ม่านมุกขืนตั...