บทที่ 35 35

รุจิภาสไม่รอให้เธอประท้วงอีกต่อไป เขาเชยคางมนขึ้น สบตากับดวงตากลมโตที่กำลังสั่นไหวด้วยความขัดเขิน ก่อนจะประทับริมฝีปากหยักลึกลงบนกลีบปากสีพีชอย่างนุ่มนวลและอ่อนหวาน

มันไม่ใช่จูบที่เร่าร้อนคุกคามเหมือนก่อนหน้านี้ แต่มันเป็นจูบที่ละเมียดละไม ทะนุถนอม และเต็มเปี่ยมไปด้วยความรัก เขาค่อยๆ เล็มเลียความหอ...