บทที่ 43 43

"พี่รุจ..." ม่านมุกเรียกชื่อเขาเสียงสั่น ลมหายใจอุ่นร้อนของชายหนุ่มที่เป่ารดปลายจมูก ทำให้สติสัมปชัญญะของเธอเริ่มพร่ามัว

"พี่บอกแล้วใช่ไหม ว่าจบงานนี้ เรามีศึกใหญ่ต้องเคลียร์กัน" รุจิภาสกระซิบชิดริมฝีปากบาง นิ้วเรียวยาวสากกร้านค่อยๆ ปลดกระดุมเสื้อเครื่องแบบปกติขาวของตัวเองออกทีละเม็ดอย่างใจเย็น ทว่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ