บทที่ 54 54

"ปล่อยกูจ่าหมาย! กูจะกระทืบมันให้ตาย! ไอ้สารเลว!" รุจิภาสสะบัดตัวอย่างแรง แววตาของเขามืดมิดและบ้าคลั่งจนไม่มีใครเอาอยู่

"พะ... พี่รุจ..."

เสียงหวานที่แหบพร่าและสั่นเครือ ดังขึ้นจากทางด้านหลัง

รุจิภาสชะงักกึก หมัดที่กำลังง้างขึ้นค้างเติ่งอยู่กลางอากาศ สติที่ขาดผึงไปเมื่อครู่ ถูกกระตุกกลับมาด้วยเสี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ