บทที่ 67 67

ม่านมุกชะงัก ช้อนในมือแทบหลุด "เอ่อ... เขาก็แค่คนพเนจรมาหางานทำน่ะค่ะ ไม่ได้มีอะไรพิเศษหรอก"

"เหรอครับ... แต่พี่ว่าเขามองน้องมุกด้วยสายตาที่ 'พิเศษ' มากเลยนะครับ" อนาวินหรี่ตาลงอย่างจับผิด "ตอนที่เขาตะโกนว่า 'ผู้หญิงของกู' พี่เห็นแววตาของเขา... มันเหมือนผู้ชายที่กำลังหวงของรักของหวงจนแทบจะคลุ้มคลั่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ