บทที่ 73 73

"ยังค่ะ!" ม่านมุกเชิดหน้าขึ้นแสร้งทำเป็นงอน แม้ดวงตาจะยังฉ่ำน้ำ "มุกยังโกรธที่พี่ดื้อรั้น ไม่ยอมทำแผลให้ดีๆ ปล่อยให้ตัวเองตากฝนจนแผลปริแตก แถมยังไข้ขึ้นสูงจนเกือบช็อกตาย... พี่รู้ไหมว่าเมื่อคืนมุกใจหายแค่ไหน ถ้าพี่ตายไป มุกจะอยู่ยังไง!"

"พี่ไม่ตายง่ายๆ หรอกน่า" รุจิภาสหัวเราะหึในลำคอ "พี่เคยบอกแล้ว...