บทที่ 74 74

รุจิภาสหัวเราะหึในลำคอ เขาจับมือเล็กของเธอขึ้นมาจูบหนักๆ "แผลแค่นี้ พี่ไม่เจ็บหรอกน่า ไกลหัวใจตั้งเยอะ... แลกกับได้กอดเมีย เจ็บกว่านี้พี่ก็ยอม"

"คนบ้า! เอาแต่ใจตลอดเลย!" ม่านมุกดุไม่จริงจังนัก หญิงสาวตัดสินใจออกแรงผลักแผงอกกว้างของเขาเบาๆ เพื่อให้เขาพลิกตัวลงไปนอนหงายบนเตียงแทน

"อ๊ะ! ทำอะไรน่ะเด็ก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ