บทที่ 88 88

"พี่รุจ... มุก... มุกเวียนหัว... เหม็น... เหม็นกลิ่นเลือด..." ม่านมุกครางเสียงแผ่ว ใบหน้าซีดเซียวซุกอยู่กับอกเขา ก่อนที่สติสัมปชัญญะของหญิงสาวจะดับวูบลงสูญสิ้นความรับรู้ไปในอ้อมแขนของผู้พันสายดุ!

"ม่านมุก!! มุก!! ลืมตาขึ้นมามองพี่สิ!!"

"หมอ! หมออยู่ไหน! ช่วยเมียผมด้วย!"

เสียงทุ้มต่ำตวาดลั่นดังก้อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ