บทที่ 29 ใส่ใจรายละเอียดทุกอย่าง

ภาคินทร์มองรอยยิ้มบางๆ ของภรรยาด้วยแววตาที่เปี่ยมไปด้วยความรู้สึกที่ยากจะบรรยาย เขารู้สึกโล่งใจอย่างประหลาดที่เห็นว่าเธอไม่ได้ต่อต้านเรื่องนี้เหมือนที่เขาแอบกังวลไว้ลึกๆ

"พี่ไม่ได้เป็นเจ้าพ่อสายมูหรอกครับ" เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่ม มือหนาค่อยๆ เอื้อมมาวางลงบนม้านั่งไม้ข้างๆ มือของเธอ แม้จะไม่ได้แ...