บทที่ 3 กอดเจ้าขาหน่อย

ภาคินทร์ไม่แม้แต่จะชายตามองไอ้สวะตรงหน้า เขาเอื้อมลำแขนแกร่งเข้าไปช้อนอุ้มร่างบางของเจ้าขาที่ไร้สติขึ้นมาแนบอ้อมอกกว้างทันที กลิ่นกายสาวโชยเข้าจมูก ร่างเล็กเบียดสะโพกและใบหน้าเข้าหาแผงอกอุ่นของเขาอย่างต้องการที่พึ่ง

"อื้อ... ร้อน พี่คิน... เจ้าขาร้อนจังเลยค่ะ..."

เสียงหวานครางเครือประชิดใบหูหนา พร้อมกับร่างนุ่มนิ่มในอ้อมแขนที่เริ่มบิดเร้าและเบียดเสียดเข้าหาแผงอกกว้างอย่างลืมตัว ภาคินทร์ก้าวฉับ ๆ มาถึงรถสปอร์ตคันหรู ชายหนุ่มวางร่างบางลงบนเบาะข้างคนขับอย่างเบามือที่สุด ก่อนจะตวัดตัวขึ้นนั่งประจำที่คนขับแล้วออกรถไปทันที

"อดทนหน่อยนะเจ้าขา พี่กำลังพาไปโรงพยาบาล" ภาคินทร์เอ่ยเสียงพร่า มือหนาเอื้อมไปปรับแอร์ในรถให้เย็นฉ่ำเพื่อหวังจะช่วยคลายความร้อนรุ่มให้เด็กสาว

ทว่า... อาการของเจ้าขาดูเหมือนจะพุ่งสูงจนถึงขีดสุด

"ไม่เอาโรงพยาบาล... อื้อ ไม่ไป..." ร่างบางประท้วงอย่างไร้สติ ดวงตากลมโตฉ่ำปรือไปด้วยแรงอารมณ์ลึกล้ำ เธอปลดเข็มขัดนิรภัยออกก่อนจะขยับกายเข้าหาความเย็นจากร่างสูงใหญ่ มือบางอันสั่นเทาเอื้อมไปไขว่คว้าแผงอกกว้าง ลูบไล้ไปตามแนวสาบเสื้อเชิ้ตของเขาอย่างสะเปะสะปะ "พี่คิน... ช่วยเจ้าขาหน่อย... ช่วยด้วยค่ะ"

กึก!

ภาคินทร์ถึงกับชะงักไปทั้งร่าง ลมหายใจสะดุดกึกเมื่อสัมผัสเนียนนุ่มร้อนผ่าวลากผ่านแผงอก ความบริสุทธิ์ที่แปรเปลี่ยนเป็นความเย้ายวนขยี้สติของชายหนุ่มวัยสามสิบห้าปีจนแทบพังทลาย กลิ่นกายหอมกรุ่นผสมผสานกับความร้อนรุ่มยิ่งกระตุ้นสัญชาตญาณในกายให้ตื่นตัว

"เจ้าขา... อย่าทำแบบนี้ พี่เป็นผู้ชายนะ" ภาคินทร์พยายามสะกดกั้นเสียงไม่ให้สั่น มือหนาข้างหนึ่งละจากพวงมาลัยมาจับข้อมือบางไว้ แต่เธกลับฝืนแรงแล้วซุกใบหน้าหวานเข้ากับซอกคอแกร่งของเขา ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดผิวเนื้อจนภาคินทร์ขนลุกซู่

"พี่คิน... กอดเจ้าขาหน่อย..."

สัมผัสออดอ้อนระคนยั่วยวนนั้นเหมือนเป็นฟางเส้นสุดท้ายที่ขาดผลง... สติและความถูกต้องที่ภาคินทร์เพียรพยายามรักษาไว้พังยับเยินไม่มีชิ้นดี ความลุ่มหลงที่มีต่อเธอเป็นทุนเดิมอยู่แล้วโหมกระหน่ำจนกลายเป็นความคลั่งไคล้ที่ยากจะต้านทาน

สายตาบัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นสายตาของเสือหนุ่มที่พร้อมจะขย้ำเหยื่อ

"เธอเลือกเองนะ... เจ้าขา"

เสียงทุ้มต่ำพร่าเลือนพึมพำชิดริมฝีปากบาง ภาคินทร์ตัดสินใจหักพวงมาลัยรถเลี้ยวกลับลำทันที จุดหมายปลายทางแปรเปลี่ยนจากโรงพยาบาล... มุ่งตรงสู่เพนท์เฮาส์หรูส่วนตัวชั้นสูงสุดใจกลางเมืองทันที

คอนโดแห่งนี้เป็นพื้นที่ส่วนตัวขั้นสุดของเขา เป็นเซฟโซนที่ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนได้ย่างกรายเข้ามาเลยสักคน แต่อิฐบล็อกความลับแห่งนี้ กำลังจะถูกพังลงด้วยน้ำมือของเด็กสาวที่เขาตกหลุมรักตั้งแต่แรกเห็น

เมื่อมาถึงห้องพักหรู ภาคินทร์ช้อนอุ้มร่างบางขึ้นแนบอกอีกครั้ง ทันทีที่ประตูห้องปิดลง เจ้าขาก็รุกคืบเข้าหา โอบรอบคอแกร่งและบดเบียดริมฝีปากเข้าหาเขาอย่างโหยหา ชายหนุ่มไม่ทนอีกต่อไป เขาซุกใบหน้าลงกับความหวานล้ำ พาร่างของทั้งคู่ดิ่งจมลงสู่เตียงนอนหลังใหญ่กว้างขวาง

เสื้อผ้าชิ้นน้อยใหญ่ถูกถอดสลัดทิ้งลงข้างเตียงอย่างไม่ไยดี ร่างกายเปลือยเปล่าเนียนนุ่มสะท้อนรับแสงไฟสลัวชวนให้อารมณ์ในกายชายพุ่งสูงทวีคูณ ภาคินทร์ทาบทับร่างกายหนาลงมาล็อกร่างบางไว้ใต้พันธนาการอย่างสมบูรณ์แบบ ทว่าเขายังคงสะกดกั้นความอยาก รู้ดีว่าต้องคุมเกมนี้ให้ละมุนละไมที่สุดเพื่อไม่ให้เด็กสาวต้องบาดเจ็บ

"อื้อ... พี่คิน... เจ้าขาร้อน ไม่ไหวแล้ว" ร่างบางบิดเร้า สองมือลูบไล้ไปตามแผ่นหลังกว้างอย่างสะเปะสะปะเพื่อหาที่พึ่ง

"ใจเย็น ๆ ครับคนดี... พี่กำลังช่วยนะ"

ภาคินทร์กระซิบปลอบเสียงพร่า ก่อนจะก้มลงซุกไซ้ซอกคอขาวระหง สูดดมความหอมกรุ่น มือหนาข้างหนึ่งเริ่มอยู่ไม่สุข ลูบไล้ผ่านหน้าท้องแบนราบขึ้นมาบีบเฟ้นทรวงอกอวบอิ่มที่กำลังกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะหายใจ นิ้วแกร่งเขี่ยสะกิดยอดอกสีหวานจนมันชูชันสู้มือ

"อ๊า... พี่คิน... อื้อออ" เจ้าขาครางกระเส่า เชิดหน้าขึ้นรับสัมผัสชวนสยิว ร่างกายส่วนล่างเริ่มบิดเบียดเข้าหาความแข็งแกร่งอย่างโหยหา

ชายหนุ่มเลื่อนริมฝีปากต่ำลงมาครอบครองยอดอกอวบ ละเลงลิ้นชิมความหวานสลับกับดูดดึง ขณะที่มือหนาอีกข้างเลื่อนต่ำลงไปยังใจกลางความสาวที่บัดนี้ฉ่ำเยิ้มไปด้วยน้ำหวานจากแรงอารมณ์และฤทธิ์ยา นิ้วเรียวยาวค่อย ๆ สอดแทรกเข้าไปสำรวจความคับแน่นเบา ๆ

"อ๊ะ! อ๊างงง... พี่คิน... เจ็บ..." เจ้าขาสะดุ้งเฮือก สองมือจิกไหล่หนาแน่นเมื่อสิ่งแปลกปลอมรุกล้ำ

"ชู่... ไม่เจ็บครับเด็กดี... ขยับตามพี่นะ" ภาคินทร์ปลอบประโลมชิดใบหูหอม ก่อนจะเริ่มขยับนิ้วเข้าออกช้า ๆ จากหนึ่งนิ้วเพิ่มเป็นสองนิ้ว คอยควานหาจุดกระสันและสร้างความคุ้นเคยให้ช่องทางรักที่แสนคับแน่น เสียงสวบสาบเด่นชัดขึ้นเรื่อย ๆ พร้อมกับเสียงครางกระเส่าของเด็กสาวที่เริ่มเปลี่ยนจากความทรมานเป็นความเสียวซ่านสะท้านรวง

"อ๊ะ... อ๊ะ... พี่คิน... เจ้าขา... ไม่ไหวแล้ว... อ๊าาา" สองขาเรียวสวยอ้าออกกว้างอย่างลืมตัว บดเบียดสะโพกเข้าหานิ้วแกร่งรัวเร็ว

เมื่อเห็นว่าร่างบางพร้อมเต็มที่และส่งเสียงร้องขอ ภาคินทร์ก็ไม่ยอมทนอีกต่อไป ชายหนุ่มชักนิ้วออกแล้วแทนที่ด้วยความแข็งแกร่งอันใหญ่โตที่อัดอั้นมานาน เขากดสะโพกสอบสอดประสานเข้าหาความนุ่มหยุ่นรวดเดียวจนสุดทางรัก

ปึก!

"อ๊างงงงงง! พี่คิน... อื้ออออ!"

เจ้าขาเบิกตากว้าง ครางลั่นห้องด้วยความจุกและเสียวซ่านลึกล้ำ ร่างกายสาวบีบรัดสิ่งแปลกปลอมแน่นตึงจนภาคินทร์ถึงกับซี้ดปาก กัดฟันกรอดจนสันกรามขึ้นรูป ชายหนุ่มแช่ค้างไว้สักพักให้เธอปรับตัว ก่อนจะเริ่มขยับสะโพกตอกย้ำความแข็งแกร่งเข้าใส่ทันที

พั่บ! พั่บ! พั่บ!