บทที่ 30 ผมจะดูแลน้องให้ดีที่สุด

ทั้งคู่เดินเคียงกันเข้าไปในโถงใหญ่ของบ้านที่เย็นฉ่ำด้วยเครื่องปรับอากาศ เสียงฝีเท้าของทั้งสองดังแผ่วเบาบนพื้นหินอ่อนขัดเงา ก่อนที่ภาคินทร์จะหยุดเดินกะทันหัน ทำให้เจ้าขาต้องหยุดตามอย่างเสียไม่ได้

"พี่คินทร์มีอะไรหรือเปล่าคะ?" หญิงสาวถามพลางช้อนสายตามองคนข้างกาย

ภาคินทร์ไม่ได้ตอบทันที แต่เขากลับปล่อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ