บทที่ 44 พี่แพ้หนูแล้วครับ

เจ้าขานิ่งงันไปครู่หนึ่ง หัวใจดวงน้อยสั่นไหวด้วยความรู้สึกผิดปนน้อยเนื้อต่ำใจ มือบางเอื้อมไปกุมมือหนาที่วางอยู่บนพวงมาลัยไว้แน่น เธอสัมผัสได้ถึงอุณหภูมิที่อุ่นจัดจากปลายนิ้วของเขา ซึ่งเป็นหลักฐานชั้นดีว่าคนข้างๆ กำลังอดทนกับความรู้สึกของตัวเองมากแค่ไหน

“พี่คินทร์คะ...” เธอเรียกชื่อเขาแผ่วเบา สบตากั...