บทที่ 45 แต่ที่หิวมากกว่าคือหนู

ภาคินทร์ค่อยๆ เช็ดคราบน้ำตาบนใบหน้าหวานด้วยปลายนิ้วโป้งอย่างแผ่วเบา สายตาคมกริบที่เคยเย็นชาแปรเปลี่ยนเป็นความอบอุ่นลึกซึ้ง เขาประคองใบหน้าของภรรยาเอาไว้ด้วยมือทั้งสองข้าง ก่อนจะโน้มใบหน้าลงไปกดจูบเน้นๆ ที่หน้าผากมนเป็นการง้อเง้าด้วยสัมผัสที่อ่อนโยนที่สุด

“พี่สัญญาว่าจะไม่ทำแบบนี้อีก... ต่อไปจะไม่ปร...