บทที่ 47 น่ารักจังครับ

เมื่อเดินมาถึงห้องครัวที่กว้างขวางและทันสมัย ภาคินทร์ก็จัดการหยิบผ้ากันเปื้อนมาสวมให้ตัวเองอย่างคล่องแคล่ว ท่าทางของประธานบริษัทผู้ทรงอิทธิพลที่ยอมละทิ้งงานมาเป็นพ่อครัวจำเป็นทำเอาเจ้าขาอดอมยิ้มไม่ได้ เธอเดินไปยืนพิงเคาน์เตอร์ใกล้ๆ คอยส่งสายตาให้กำลังใจและหยิบจับอุปกรณ์เล็กๆ น้อยๆ ให้เขา

"วันนี้พี่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ