บทที่ 52 กินเมียก่อน ค่อยกินข้าว

เนิ่นนานกว่าริมฝีปากร้อนผ่าวจะยอมผละออกด้วยความเสียดาย ภาคินทร์กดจูบเน้นย้ำซ้ำๆ ที่กลีบปากบวมเจ่ออย่างนึกมันเขี้ยว ขณะที่เจ้าขาได้แต่ยืนหอบหายใจรวยริน ใบหน้าหวานแดงก่ำลามไปจนถึงใบหู มือเรียวเล็กยื่นไปตีอกแกร่งเบาๆ เป็นการประท้วง

​“คนฉวยโอกาส... ไหนบอกว่าจะไปจัดการมื้อเย็นไงคะ แกล้งเจ้าขาแบบนี้เมื่อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ