บทที่ 92 ติวเตอร์ส่วนตัว (สิบทิศ x พาฝัน)

เสียงปิดประตูห้องนอนดังขึ้นเบา ๆ พร้อมกับร่างสูงใหญ่ของคุณหมอหนุ่มที่เดินลับหายออกไป ทิ้งให้พาฝันยืนพิงขอบโต๊ะทำงานด้วยสภาพลมหายใจหอบถี่ ใบหน้าหวานฉาบไล้ด้วยสีแดงจัดลามเลียไปจนถึงใบหู มือบางทั้งสองข้างยกขึ้นกุมพวงแก้มร้อนผ่าวของตัวเองไว้แน่นราวกับต้องการจะระบายความวูบวาบที่ตีรวนอยู่ในอก

“คนบ้า... เ...