บทที่ 12 สายเปย์หน้านิ่ง

ตอนที่  12  สายเปย์หน้านิ่ง

รถยนต์ของธามขับมาจอดที่หน้าซอยทางเข้าบ้านของใบบัวชาวบ้านแถวนนั้นออกมายืนดูเพราะจำได้ว่าเป็นรถของนายทุนที่จะมากว้านซื้อที่เพื่อที่จะทำโครงการหมู่บ้านจัดสรร

“อะไรกันอีใบบัวนี่มึงไปไงมาไงถึงได้มาพร้อมกับนายทุนคนนี้ได้เนี่ย”

เสียงป้าคนหนึ่งตะโกนมาและพอมองดีๆเมื่อเห็นว่าใบบัวยังอยู่ในสภาพกางเกงนอนนั้นก็ต่างวิภาควิจารณ์อย่างสนุกปาก

“มาแบบนี้ไม่พ้นเอาตัวเข้าแลกแหละไปดึกกลับเช้า มองจากดาวอังคาร์ก็รู้ไม่ต้องแก้ตัวหรอก”

“นี่ป้าจะเก็บปากไว้กินข้าวหรือว่าจะเอาไว้อมเหรียญอย่ามา ส ใส่เกือกเรื่องของคนอื่นหน่อยเลย”

“แหม๋ๆอีใบบัวเถียงคำไม่ตกฟากแบบนี้คงนอนกับเขามาแล้วสินะโธ่โว๊ย นังเด็กใจแตก”

“ป้า !! มันจะมากไปแล้วนะต่อให้นอน มันก็หอยฉันป่าวป้าเหอะหาได้ไหม ระวังถ้ากว้านซื้อเมื่อไหร่ป้านั่นแหละจะไม่มีที่ซุกหัวนอนแล้วอย่ามาอ้อนวอนอีใบบัวคนนี้แล้วกัน” ใบบัวเถียงฉอดๆทำเอาธามถึงกับมองด้วยความตกใจ ก่อนที่เขาจะเดินมาหาป้า

“รู้จักข้อหาหมิ่นประมาทไหมครับป้า”

ธามไธพูดแค่นั้นทำเอาป้าเงียบและคนอื่นๆต่างก็ถอยกรูกันไปเกาะกลุ่มกันอยู่แทบจะท้ายซอย

“เข้าบ้านไปได้แล้วและวันนี้ไม่ต้องไปทำงานห้างแล้วนะ ช่วงเที่ยงจะมารับ”

พูดจบก็เดินไปขึ้นรถทันที ทำเอาทุกคนต่างมองเป็นตาเดียวกัน ป้าพินที่อยู่ข้างบ้านใบบัวถือว่าเป็นคนที่ดีกับเธอมาตลอดเอ่ยถามขึ้นมาบ้าง

“ใบบัวนี่มันอะไรกัน อย่าบอกนะว่านายทุนรูปหล่อคนนั้นจะมาซื้อที่ของพวกเรา หรือว่าเจ้าของที่ดินเขาตัดสินใจขายแล้วเหรอหรือยังไง แบบนี้พวกเราต้องย้ายออกเหรอ” ป้าพินถามออกมาด้วยความตกใจ เช่นเดียวกันกับชาวบ้านในละแวกนั้นที่ต่างรอฟังคำตอบ ใบบัวมองหน้าทุกคน

“หนูก็ไม่รู้เหมือนกันนะป้า ว่าจะบอกยังไงดี เพราะลำพังหนี้สินหนูก็มีมากพอแล้ว ว่าแต่หนูขอตัวไปดูแม่ก่อนนะป้า” พูดจบใบบัวก็เดินเข้าบ้านเพื่อไปดูแม่ที่ป่วยทันที

“เฮ้อ ” ใบบัวเดินเข้าบ้านต้องตกใจเมื่อได้ยินเสียงแม่ถอนหายใจครั้งแล้วครั้งเล่าหญิงสาวรีบเข้าบ้าน

“แม่ๆ แม่เป็นไรหรือเปล่าทำไมถอนหายใจแบบนี้หรือว่าหายใจไม่ออกไปหาหมอไหมแม่” ใบบัวรีบปรี่เข้าไปดูแม่ที่นอนอยู่ในห้องที่เธอทำไว้ให้เป็นอย่างดีนั่นก็คือห้องปลอดเชื้อ นั่นก็คือสาเหตุที่เธอต้องไปยืนเงินเสี่ยมาทำให้แม่ เพราะว่าแม่เป็นโรคไต ต้องอยู่ในห้องที่สะอาด ใบบัวหวนคิดไปถึงตอนที่คุยกับหมอ ที่โรงพยาบาล

“สามารถไปดูแลหรือว่าทำเองที่บ้านได้ครับแต่ข้อควรระวังก็คือ ข้อควรระวังในขณะล้างไตผู้ป่วย

1.      ความสะอาด : ในทุก ๆ ขั้นตอนของการล้างไต ควรล้างมือให้สะอาด อาจมีการใส่ถุงมือร่วมด้วย และไม่ให้มือสัมผัสกับอุปกรณ์ เพื่อป้องกันผู้ป่วยเกิดอาการติดเชื้อ

2.      ความปลอดภัย : ผู้ป่วยโรคไต หากไม่ได้รับการดูแลที่ดี อาจจะทำให้เกิดการไตวายที่อาจก่อให้เกิดการเสียชีวิตได้ ดังนั้นควรมีการดูแลที่ถูกต้องตามขั้นตอน เพื่อความปลอดภัยของผู้ป่วย

3.      ขั้นตอนการปฏิบัติที่ถูกต้อง : ผู้ดูแลผู้ป่วย ควรมีการปรึกษาแพทย์ผู้เชี่ยวชาญในเรื่องของการดูแลผู้ป่วยโรคไตที่บ้าน ให้สามารถดูแลผู้ป่วยได้อย่างถูกต้อง”

“หมายความว่ายังไงคะ ที่ว่าถูกต้องและสะอาดปลอดภัย”ใบบัวถามหมอ

“ต้องมีห้องที่สะอาดไม่ต่างไปจากห้องปลอดเชื้อในโรงพยาบาลครับ พอนึกภาพออกไหม”

“ค่ะ เข้าใจค่ะ” เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ก็มองแม่ที่นอนอยู่

“เปล่าหรอกลูกแม่แค่คิดว่าวันนี้เป็นวันครบกำหนดจ่ายหนี้เสี่ยแล้ว แม่เสียใจที่ทำอะไรไม่ได้ แม่เสียใจที่เป็นภาระให้ลูก”

“ไม่เอาน่าแม่อย่าคิดอย่างนั้นสิคะ” แต่ไม่ทันที่ใบบัวจะพูดอะไรมากไปกว่านี้เสียงป้าพินก็ดังมาจากนอกบ้าน

“ใบบัวๆ ใบบัวเอ๊ยนี่มันอะไรกันออกมาหน้าบ้านหน่อย” สองแม่ลูกมองหน้ากันก่อนที่ใบบัวจะรีบออกมาดูที่หน้าบ้าน เมื่อออกมานั้นถึงกับตกใจเพราะว่ารถพยาบาลมาจอดที่หน้าบ้าน หญิงสาวรีบออกไป

“นี่มันอะไรกันคะ หนูไม่ได้เรียกนะคะมาผิดบ้านหรือเปล่า” ใบบัวถามพยาบาลที่ยืนรอหน้าบ้านก่อนที่จะมีหญิงสาวสวยคนหนึ่งเดินออกมาจากรถเก๋งอีกคันที่จอดด้านหลัง

“สวัสดีค่ะ คุณใบบัวใช่ไหมคะ ขอโทษที่ทำให้ตกใจนะคะดิฉันชื่อ พรประภาค่ะ หรือจะเรียกว่าแก้มก็ได้ค่ะต่อไปเราคงได้ร่วมงานกัน คือว่าบอสให้มารับคุณแม่ของคุณใบบัวไปทำการรักษาในโรงพยาบาลในเครือของ เตชานันท์ค่ะ”

ใบบัวมองหน้าพรประภาแบบงง เพราะเธอไม่คิดว่าเฮียธามเขาจะทำงานได้รวดเร็วขนาดนี้ นี่จากกันไม่ถึงห้านาทีแล้วเขาเอาเวลาตอนไหนไปสั่งงาน หรือว่าจัดการเรื่องของเธอได้เร็วขนาดนี้

“พี่คะ เอ่อคุณพรปะภา อ้อ ไม่ใช่ๆ พี่แก้มคะ นี่มันเรื่องอะไรกันคะ คือว่าหนูงงไปหมดแล้วค่ะ รักษาอะไรยังไงนะคะ ฉันไม่ได้เรียกรถ หรือว่าอะไรนะคะแล้วอีกอย่าง..” ใบบัวไม่รู้จะพูดอะไรรู้สึกสับสนไปหมดแล้ว บอส บอสไหน โคโค่หรือก็ไม่น่าใช่

“แปบนะคพี่ขอสงบสติอารมณ์ก่อนได้ไหมคะหนูสับสนไปหมดแล้วค่ะตอนนี้” ใบบัวหันไปบอกกับหญิงสาวสวยที่ยืนอยู่ตรงหน้าของเธอ    

”เมื่อกี้พี่ว่าเครือข่ายของเตชานันท์ใช่ไหมคะ”

ใบบัวถามออกมาอีกครั้งเช่นเดียวกับหญิงสาวที่อยู่ตรงหน้าก็ยังคงพยักหน้าให้กับเธอเหมือนเดิม