บทที่ 9 เปิดตัวแฟนสาว 1
ตอนที่ 9 เปิดตัวแฟนสาว 1
“เห้ยธามทำไมวะจะโชว์ว่ามีแฟนถึงกับกอดเอาไว้เลยหรือว่ากลัวพวกเราไม่เชื่อว่าเป็นแฟนวะ”
กวินแซวเพื่อนเมื่อเห็นว่าธามกอดใบบัวเอาไว้แน่น ก่อนที่ธามจะคว้าตัวใบบัวมานั่งตัก (ตามภาพประกอบ)
“จะให้นั่งปกติได้ยังไงก็ในเมื่อแฟนกูไม่ได้ใส่เสื้อในมา” ธามไธตอบออกมาหน้าตาเฉยทำเอาใบบัวถึงกับหน้าแดงเช่นเดียวกันกับปุยฝ้ายที่มองมาที่ใบบัว
“ก็รีบเลยใส่แต่ด้านล่างและไม่คิดว่าจะได้ถอดนี่คะ ทำไงได้ก็เฮียบอกว่าให้มาไวๆหากไม่มาล่ะก็..”
ใบบัวพูดแค่นั้นแต่เป็นปุยฝ้ายที่มองอยู่ทนไม่ไหวรีบหยิบเสื้อคลุมส่งให้กับใบบัว
“ใส่เสื้อดีกว่าคะจะได้นั่งสบาย ฉันต้องขอโทษด้วยนะคะที่พูดจาไม่ดีกับคุณ” ใบบัวค่อยๆเอื้อมมือมาหยิบเสื้อแล้วรีบใส่เอาไว้เพราะเธอเองก็อายเหมือนกันอีกอย่างเหมือนกับรู้สึกว่าใต้สะโพกงอนของเธอนั้นมันตึงๆแต่ก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไรเหมือนกัน “ไหนๆก็มาแล้วอยู่ดื่มด้วยกันก่อนนะครับ ธามไม่แนะนำแฟนมึงให้เพื่อนๆรู้จักหน่อยเหรอ”
สมชายเอ่ยถามเพื่อนด้วยความสงสัยว่ามันไปแอบมีแฟนตอนไหนกัน หลังจากแนะนำทุกคนให้รู้จักกันแล้วนั้น สมชายรับหน้าที่รินไวน์ให้กับทุกคนก่อนจะยื่นแก้วให้กับใบบัว
“เอ่อ ขอโทษนะคะ คือว่าฉันไม่ดื่มของพวกนี้ค่ะ” ใบบัวตอบออกมาเบาๆ
“แก้วเดียวนะครับถือว่าให้เกียรติเจ้าของงาน” กวินเอ่ยขึ้นมาบ้างใบบัวหันมามองหน้าธาม ชายหนุ่มพยักหน้าแล้วกระซิบ “แค่รับมาแล้วจิบเฉยๆแค่แก้วแตะปากอะคุณไม่เป็นไรหรอก”
“แหม๋กระซิบอะไรกันคะนั่น น่าอิจฉาจริง” ปุยฝ้ายแซวเชิงแซะใบบัว “งั้นดื่มก็ได้ค่ะไม่เป็นไร หากเมาเฮียก็พาบัวไปค้างที่บ้านเฮียก็แล้วกันนะคะ ทั้งที่เพิ่งกลับมาจากที่บ้านเฮียแท้ๆ” ใบบัวรับแก้วไวน์มากระดกดื่มจนหมดแก้วทันทีก่อนจะพิงไปที่ไหล่ของชายหนุ่ม
“ร้อนท้องวูบวาบไปหมด” ใบบัวพูดคนเดียวเบาๆแต่ก็ทำให้คนที่อยู่ข้างๆได้ยินเช่นกัน
“เอาล่ะๆอย่าให้พูดมากไปกว่านี้อยากเห็นหน้าแฟนกู กูก็ตามมาให้แล้วเธอไม่ค่อยชอบดื่มเพราะงั้นอย่าบังคับคนรักของกู”
ธามตอบนิ่งๆก่อนรินน้ำเปล่าใส่แก้วแล้วส่งให้ใบบัว ทุกคนเงียบกริบก่อนนั่งสังสรรค์กันต่อไป
พนักงานเดินมาพร้อมกับเครื่องดื่มแล้วยื่นให้กับธาม ชายหนุ่มมองหน้า “อะไร ?”
“อ่อ มีคนสั่งให้นำมาเสิร์ฟให้เฮียครับ บอกว่าถ้าผู้ชายที่โต๊ะนี้คนไหนนั่งโอบกอดสาวสวยไว้ ให้นำไวน์แก้วนี้มาให้ครับเพื่อเป็นการฉลองคู่รักครับ”
พนักงานบอกตามโน้ตในกระดาษแผ่นนั้นที่เขาถืออยู่ในมือ ธามหันมามองหน้าเพื่อนทั้งสองคนของเขา ทั้งสมชาย และ กวิน ถึงกับเงียบไป ใบบัวมองทุกคนก่อนยื่นมือไปรับเอาไว้
“ขอบคุณนะคะ” หญิงสาวหันไปบอกกับพนักงาน
ก่อนหน้านั้น
“ถ้าที่โต๊ะมีใครที่นั่งคู่กันกับผู้หญิงก็เอาไวน์นี้ไปให้ทั้งสองคนเลยนะ” กวินสั่งกับพนักงานที่อยู่หน้าเคาน์เตอร์ พอคล้อยหลังกวินเดินไป สมชายเดินมาสอบถามพนักงานเมื่อได้คำตอบแล้วนั้น ชายหนุ่มพยักหน้าแล้วล้วงของในกระเป๋าขึ้นมาและส่งให้กับพนักงาน
“ใส่นี่ไปด้วยนะ แค่สองสามหยดก็พอ เข้าใจไหม”
สมชายกำชับพนักงานของเขา พนักงานรับของในมือสมชายมาแล้วพยักหน้าตอบรับ และเมื่อถึงเวลาพนักงานที่เห็นว่าในกลุ่มมีคนนั่งกับหญิงสาวนั้นก็นำไวน์ที่กวินสั่งมาทันที ทั้งกวินและสมชายต่างพึงพอใจในผลงานของตัวเองที่สร้างเอาไว้
เพราะไม่เคยดื่มเครื่องดื่มที่มึนเมาแบบนี้มาก่อนเพียงไวน์แค่สองแก้วทำให้ใบบัวถึงกับรู้สึกร้อนวูบวาบไปในทันที
“เฮียฉันเวียนหัว เหมือนเมา ร้อนวูบวาบไปหมด” ใบบัวพูดพร้อมกับรูดซิปเสื้อคลุมออกนิดนึง เช่นเดียวกันกับธามเองที่ก็รู้สึกไม่ต่างอะไรจากใบบัวเลย
“เป็นอะไรไปคะธามจะกลับแล้วเหรอ ” ปุยฝ้ายเอ่ยถามขึ้นมาเมื่อเห็นว่าธามทำท่าว่าจะลุกจากที่ตรงนั้น
“อืมจะกลับแล้ว สุขสันต์วันเกิดนะไอ้ชาย แต่ว่าคงต้องกลับก่อนบัวเมามากแล้ว”
ธามบอกกับเพื่อนและสมชายเองก็ไม่ได้ขัดแม้แต่น้อยที่เพื่อนจะกลับเพระเขารู้ดีว่าทำไมเพื่อนถึงต้องรีบกลับ
“เออๆค่อยๆขับกลับไม่ต้องรีบอันตราย แต่ว่าถ้ารีบก็ขับไปให้ไวอย่าให้ใครแซงได้”
สมชายยังคงแซวเพื่อนอยู่อย่างนั้น
“ไปเถอะบัวกลับกันดีกว่าไหวไหมหรือว่าให้เฮียอุ้มออกไป”
ธามถามด้วยความเป็นห่วงเพร่าตอนนี้เธอดูเมาเป็นอย่างมากและเอาแต่จะถอดเสื้อผ้าอยู่อย่างเดียว “แผ่นดินไหวเหรอคะเนี่ย หรือว่าฉันเมาเกินไปแล้ว” ใบบัวถามออกมาทำเอาทุกคนถึงกับมองหน้ากัน
“สงสัยจะดื่มไม่ได้จริงว่ะ ไม่น่าให้น้องดื่มเลย” กวินหันมาหาสมชายและพูดเชิงตำหนิเพื่อน
“ไปบัวเมามากแล้วกลับกันดีกว่า ไปก่อนนะพวกมึง”
ธามบอกกับทุกคนและประคองใบบัวออกไปทำเอาปุยฝ้ายที่มองอยู่นั้นถึงกับกำหมัดเอาไว้แน่น
(คำเตือนควร ขับขี่ด้วยความระมัดระวัง)
