บทที่ 101 อีกไม่นาน

คืนนั้นหลังพระสวดจบลงราวสองทุ่ม แขกเหรื่อในศาลาเริ่มทยอยลุกขึ้น ก่อนแยกย้ายกันกลับ กลิ่นควันธูปยังคงคละคลุ้งอยู่ในอากาศ แสงเทียนที่หน้าโลงศพสั่นไหวเบาๆ ตามลมที่พัดผ่านเข้ามาทางประตูศาลาที่เปิดอยู่

เพียงไพลินยืนบอกลาโลงศพเป็นครั้งสุดท้ายของคืนนี้ ก่อนจะลุกขึ้นสูดลมหายใจเข้าลึก สายตากวาดหาใครบางคนอยู่...