บทที่ 117 อ้อมกอดที่คุ้นเคย

ห้องที่เพียงไพลินถูกมัดไว้เงียบสงัดลง หลังจากลิเดียเดินออกไปพร้อมกับลูกน้องอีกสองคนเพื่อไปตรวจสอบข้างนอก เหลือเพียงออสตินคนเดียวที่ยืนเฝ้าอยู่มุมห้อง

เขามองไปที่ร่างของเพียงไพลินที่ยังคงนอนนิ่งอยู่บนพื้น มือทั้งสองข้างถูกมัดไว้แน่นกับเสาไม้ต้นหนึ่ง ผมยุ่งเหยิงปรกลงมาบังใบหน้าครึ่งหนึ่ง

ออสตินเดินย่อ...