บทที่ 13 เพื่อนแม่พอทน ลุงพอเลย

เสียงดนตรีดังกระหึ่มออกมาถึงลานจอดรถของคลับหรูใจกลางเมือง เพียงไพลินยืนปรับสายตาอยู่ครู่หนึ่งหลังจากก้าวลงจากรถแท็กซี่ เธออยู่ในชุดเดรสสั้นสีขาวเข้ารูปตามบรีฟของเพื่อนรัก แม้ใจจริงเธออยากจะสวมกางเกงยีนส์กับเสื้อยืดตัวโคร่งมากกว่า แต่เพราะไม่อยากขัดใจเพื่อนๆ ก็เลยต้องทำ

“ทางนี้ยายเพียง! นึกว่าจะเบี้ย...