บทที่ 58 ความจริงเจ็บปวดกว่านั้น

“เฮีย...” เพียงไพลินร้องเรียกเสียงสั่น ภาพตรงหน้าพร่าเลือนราวกับถูกปกคลุมด้วยหมอกหนา เธอกำลังวิ่ง วิ่งตามแผ่นหลังกว้างของใครบางคน

“เฮียอชิ!” หญิงสาวตะโกนสุดเสียง แต่คนตรงหน้ากลับไม่เคยหันกลับมามอง เขาเดินจากเธอไปเรื่อยๆ ไกลออกไปทุกที

จนกระทั่งมีผู้หญิงอีกคนเดินเข้ามาจับแขนเขา ร่างสูงหยุดเดิน ก่อนจะห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ