บทที่ 59 แล้วเราจะไม่ติดค้างอะไรอีก

เพียงไพลินนั่งอยู่บนพื้นข้างตู้เสื้อผ้าอยู่นาน รูปถ่ายหลายใบยังคงกระจัดกระจายอยู่รอบตัว จดหมายรักในมือเปียกชื้นไปด้วยคราบน้ำตา หญิงสาวไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองร้องไห้มานานแค่ไหนแล้ว

ในหัวมีแต่คำถามเต็มไปหมด คำถามที่เธอไม่เคยกล้าถาม และคำตอบที่เธอไม่แน่ใจว่าตัวเองพร้อมจะรับฟังหรือเปล่า

เพียงไพลินหยิบโ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ