บทที่ 61 คำขอของลูกสาว

พิมพ์พรรณทรุดตัวนั่งลงบนเก้าอี้ช้าๆ น้ำตายังคงไหลไม่หยุด เธอไม่เคยคิดเลยว่าวันหนึ่งจะต้องมายืนอยู่ตรงนี้ ยืนอยู่ตรงข้ามลูกสาวที่ตัวเองรักที่สุด และเป็นคนทำร้ายลูกด้วยมือตัวเอง 

ภายในบ้านเงียบสนิท มีเพียงเสียงสะอื้นเบาๆ ของคนเป็นแม่ ส่วนเพียงไพลินยังคงยืนนิ่งอยู่ที่เดิม ดวงตาบวมแดง แต่กลับไม่มีน้ำตาเ...