บทที่ 78 จบสิ้นจริงๆ เสียที

หลังออกจากโรงแรม อชิระไม่ได้กลับบริษัท เขาขับรถออกมาเรื่อยๆ โดยไม่รู้ตัวว่ากำลังจะไปไหน จดหมายของพรชิตายังคงวางอยู่บนเบาะข้างคนขับ กระดาษเก่าๆ เพียงแผ่นเดียว แต่กลับหนักเสียยิ่งกว่าสิ่งใด เขาหยิบมันขึ้นมาอ่านซ้ำๆ ตลอดทาง อ่านซ้ำจนแทบจำทุกคำได้

‘พรเหนื่อยแล้ว’

‘พรอยากเป็นแค่พร’

‘พรไม่อยากเป็นเครื่องม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ