บทที่ 92 เห็นอกเห็นใจ

เมื่อถึงวันหยุด เพียงไพลินไปช่วยนีโอที่ค่ายมวยตามที่เขาชวนมาดูเด็กๆ ฝึกซ้อม เธอนั่งอยู่ริมเวทีมองเด็กๆ ต่อยกระสอบทรายกันอย่างตั้งใจ ขณะที่นีโอเดินไปมาคอยสอนท่าทางให้แต่ละคน เมื่อการฝึกซ้อมจบลง นีโอเดินมานั่งลงข้างๆ เธอด้วยสีหน้าที่ดูเหนื่อยล้ากว่าปกติ เขาหยิบผ้าขนหนูมาเช็ดเหงื่อบนหน้าผาก ก่อนจะถอนหา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ