บทที่ 13 บทที่13. ผู้หญิงสกปรก

เสียงตะคอกทำให้ มิเก ลสะดุ้ง เธอรีบปาดเช็ดน้ำตา ขณะเดียวกัน เรย์ ก็ลากเก้าอี้มาวางกลางห้อง

"คงขวัญเสียไม่น้อยเลยสินะ" เรย์ พูดจบพลางยกนิ้วเพื่อเรียกใจมิเกลมาหา

"หนู ไม่เป็นอะไรแล้วค่ะ"

"จะไม่เป็นอะไรได้ยังไง..เธอหน้าซีดแถมกลัวจนตัวสั่น แบบนี้ต้องปลอบขวัญกันหน่อย"

"แต่หนูไม่เป็นอะไรจริงๆ นะคะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ