บทที่ 8 บทที่8.นักฆ่า

อ๊ะ~~

เสียงครางเล็ดลอดออกมา คล้ายก้อนน้ำแข็งกำลังถูวนจุกเม็ดนม เอวบางส่ายไปมาเนื่องจากความสยิวซ่าน ครั้งนี้โดนทั้งสองข้างเพิ่มความเสียวยิ่งขึ้นไปอีก

"มะ มัน อ๊าาาง์"

มิเกลร้องท้วงเมื่อกำลังโดนเล่นงานจากปลายลิ้น สองคนอยู่คนละตำแหน่งหยอกล้อกับเม็ดนมแข็งเป็นไต ริมฝีปากหนาค่อยๆ ตะปบดูดดึงแถมยังกวักตวัดขึ้นลงถี่รวน

"อ้าขาออก" เรย์สั่งเสียงสั่น "ขอเลียหน่อย น้ำของเธอมันเยิ้มออกมาอีกแล้ว"

"ก็พวกคุณแกล้งฉัน อึกกก มันไม่ยุติธรรมเลย"

"ถามหาความยุติธรรมจากมาเฟีย หึ"

"อย่างน้อยเราก็รู้จักกันมาตั้งแต่เด็กฉันมั่นใจว่าพวกคุณต้องรู้จักฉันมาก่อน"

ไร้คำตอบ บรรยากาศภายในห้องคลุกรุ่นไปด้วยแรงเสน่หา อาการมึนเมาจากแอลกอฮอล์แทรกซ้อนจึงทำให้รู้สึกสะท้าน

สองขาเรียวสวยยกตั้งฉาก เรย์นั่งคุกเข่าจ่อใบหน้าหล่อเหลามุดหว่างขา ลิ้นยาวเลียลากซึมซับน้ำเมือกเสียวที่ทยอยไหลแทรกกลีบชมพูงาม

ก่อนที่ต้นคอจะเย็นวาบจากแรงพ่นลมหายใจของ เซทที่เปลี่ยนไปยืนปะกบด้านหลังแทน

ผมยาวสลวยถูกจับม้วนขึ้น แรงดูดโลมเลียกระตุ้นต่อมอารมณ์ ช่วงล่างก็โดนแทะโลม ไหล่เนียนก็โดนละเลงซุกไซ้

"ของเธอมันเล็กมาก ขยายกันสักหน่อยดีกว่า" เซทพูดพลางเดินไปยังกระเป๋าที่เตรียมมา

"จะทำอะไรคะ!"

"อย่าตื่นเต้นเกินไปเดี๋ยวช็อกนะ หึหึ"

"ก็ฉันมองไม่เห็นนี่นาคุณเอาผ้าออกได้ไหม"

"มันจะได้ตื่นเต้นไง ตอนเธอมองไม่เห็นว่าจะเกิดอะไร มันเร้าใจจะตายไป"

แท่งแก้วสีใสขนาดเท่าของจริงกำลังถูกสารหล่อลื่นเคลือบเป็นมันวาว เซทเดินมานั่งแทนที่เรย์พร้อมยัดอุปกรณ์ในมือเข้าแทรกกลีบชมพูหุบสนิท

"งือออ~อะ เจ็บ" มิเกลร้องท้วงใจเต้นแรง "มะ มันแข็งจังเลย อือออ~"

"เวลาโดนของจริงจะได้ไม่ฉีกไง ซี้ดดด บ้วนน้ำร่านของเธอออกมาอีกสิ เด็กดื้อ"

"อ๊าย์! อะ อะ"

"ครางเก่งจริงนะ"

เรย์ที่นั่งมองถือแก้วไวน์แกว่งไปมา เขากระดกจนหมดแต่กลับไม่กลืน เดินตรงดิ่งกระชากปลายคางมิเกลจนใบหน้าแหงนขึ้น จากนั้นจูบประกบเพื่อให้ลิ้มรสชาติแอลกอฮอล์ที่เขาโปรดปราน

น้ำลายผสมผสานดังแทรกกับแรงจูบดุดัน

ผละ

พรึ่บ

ผ้าที่ผูกปิดดวงตาปลิวออกจากแรงดึง เซทยังคงขยับแท่งอุปกรณ์เข้าออกจนเชิงกรานมิเกลปวดเกร็ง เรย์เล้าโลมต่อด้วยการพรมจูบแล้วแวะดูดจุกนมที่ชูแข็ง

อ๊าาย์!!

เซทดึงแท่งอุปกรณ์ออกมาเพื่อชูผลลัพธ์ให้ตัวเล็กมอง แท่งสีใสเคลือบด้วยเมือกลื่นราวฝนพร่ำ เสียงทุ้มออกคำสั่ง "อ้าปากสิ ชิมรสชาติของตัวเองหน่อย"

คิ้วบางย่นแต่ยังคงทำตามคำสั่ง ริมฝีปากชมพูระเรื่ออ้าควบแท่งที่เพิ่งถอดจากรูร่องตัวเอง ดวงตาปิดพับเพราะความอายที่เกินขีดจำกัด

อึบ

เซทยกอุ้มตัวเล็กขึ้นโดยสองขาเรียวขนาบข้างเอวหนา มือน้อยก็เกาะคล้องคอกันจะร่วงหล่น ลำยาวแข็งตั้งจนปวดหนึบ

"มึงเอาก่อนเลยเหรอ" ทันใดเรย์ก็ประท้วง "เล่นเปิดบริสุทธิ์ก่อน ขี้โกงนี่หว่า"

"ก็มันไม่มีบทสรุปตัดสินมึงจะให้กูทำยังไงวะ"

"กูบอกแล้วว่าให้เป่ายิ้งฉุบ"

"ถุ้ยยย! เก็บไว้เล่นกับตระกูลมึงเถอะปัญญาอ่อน"

"อ้าวอยู่ดีๆ อยากตายเหรอ"

ความอึดอัดเริ่มแทรกแซง มิเกลทับทาบใบหน้าไว้ที่ไหล่แกร่งของเซต ได้ยินเสียงทั้งคู่โต้เถียงจึงรีบส่งเสียง "รีบหน่อยได้ไหมคะ! ฉันโป๊อยู่นะ"

สองหนุ่มยังคงหาคำตอบไม่ได้ สุดท้ายเรย์ตัดสินใจบางอย่าง เขาเดินไปประกบด้านหลัง ชักท่อนลำยาวพร้อมหยิบเจลหล่อลื่นทาเคลือบ

"งั้นกูเปิดหลัง"

คำพูดนี้ทำให้มิเกลสะดุ้งโหยง คำว่าเปิดหลัง..คงไม่ได้หมายถึงกระทำชำเราช่องคับแคบที่สุดหรอกนะ..

"โอ๊ยยย! อะ!" เป็นไปตามคาด ท่อนลำเคลือบเจลกำลังถูไถทิ่มแทงช่องทางรักด้านหลัง "เจ็บบบบ"

"ปวดเหมือนกันโคตรฟิตเลย อ๊าห์"

"ไม่เอาแล้ว อึกกก เจ็บ ฮื้อออ"

"ทนหน่อยสิเดี๋ยวก็ชิน อย่าดิ้นเดี๋ยวจุก"

น้ำตาตัวเล็กเริ่มรินไหล ความเย็นกระทบบ่าไหล่ของเซททันที เขาจึงรีบจับท่อนลำที่มีน้ำเสียงปริ่มปลายหัวบานยัดแทรกรูร่องด้านหน้า

"หยะ~อ๊ะะะ" น้ำเสียงไม่เป็นภาษาของมิเกลดังขึ้นอีกครั้ง กลิ่นคาวเลือดคลุ้งตลบอบอวลในอากาศ

"โคตรปวดเลย อย่าตอดเดี๋ยวเสร็จไว"

"ขยับเถอะ ฮึกกก มะ ไม่ไหวแล้ว"

"ใจร้อนจริงนะ หึ"

ปัก!ปัก!ปัก

แรงกระแทกสลับกันเข้าออกคนละฝั่ง ความเจ็บปะทุขึ้นอีกครั้ง ขนาดท่อนลำมหึมากำลังกระแทกกระทั้น ล่วงล้ำความบริสุทธิ์ทั้งสองทาง

นมสองเต้าเสียดสีแผงอกแกร่ง ขณะที่โดนอุ้มกระแทกทั่งหน้าหลัง

เพียะ!

ฝ่ามือ เรย์ ฟาดลงบนก้นเนียนจนเป็นรอยแดงก่ำ ก่อนจังหวะเร่าร้อนจะรุนแรงขึ้นตามลำดับ

อ๊าส์~อือออ~งืออออ

เสียงครวญครางดังระงมทั่วห้องพัก ช่องทางรักด้านหน้ามีเลือดแทรกออกมา ไม่ต่างจากด้านหลังที่หยดย้อยเป็นเส้นสาย

เคว้ยง!

ตัวเล็กถูกวางลงบนโต๊ะกลมสีใส เสียงปัดข้าวของหล่นร่วงพื้นที่กระจัดกระจาย สองขาเรียวพาดบ่าไหล่ของเรย์ ครั้งนี้เขาจับลำท่อนตัวเองกระแทกรูหน้าส่วนเซทเดินอ้อมมายืนด้านข้าง สาวลำที่เขรอะเลือดอย่างช้าๆ ครั้งแรกที่ความเจ็บแล่นพร้อมความเสียวแทบคลั่ง

อึกกก~อะ!!

น้ำกามอุ่นของเซทพุ่งเต็มเนินนมสองเต้า เรย์เองก็ทนความเสียวไม่ไหว ดึงลำยาวกระตุกน้ำคาวพ่นใส่หน้าท้องแบนราบ อย่างห้ามไม่ได้

เนื้อตัวของมิเกลเปื้อนเปรอะด้วยกลิ่นคาวคลุ้งผสมผสานกัน ก่อนที่ทั้งสามคนจะสลบเหมือดด้วยกัน

เช้าวันต่อมา

"ทำไมพวกคุณถึงไม่ไปด้วยกันคะ" มิเกลเอ่ยถามขณะที่เซทเรียกบอดีการ์ดส่วนตัวอย่างโทนี่เข้ามา

"พวกฉันมีงานประมูลต้องไปจัดการ"

"พวกคุณจะให้ฉันทำอะไรระหว่างรอ.."

"ก็ทำตัวเหมือนผู้หญิงปกติทั่วไปเดินช็อปปิ้งอยากได้อะไรก็บอกลูกน้องของฉัน"

"ฉันไม่อยากได้อะไรหรอกค่ะแค่พ่อปลอดภัยดีแค่นี้ก็ดีใจมากแล้ว"

เซทจ้องมองผู้หญิงที่พูดด้วยเสียงเรียบเย็นชาไม่มีความโกหกผสมผสานแต่อย่างใด

เรย์ ยื่นบัตรกดเงินสดให้

"เธออยากจะซื้ออะไรไปฝากพ่อก็รูดบัตรได้เลย หรือถ้าไม่พอก็แจ้งลูกน้องของไอ้เซท"

"ถ้าอย่างนั้นฉันซื้อชุดใหม่ไว้ให้พ่อตอนที่ออกจากโรงพยาบาลดีกว่า"

"อยากทำอะไรก็ตามใจ อย่าไปไหนลำพังมันอันตราย"

"มีใครอันตรายไปกว่าพวกคุณสองคนอีกเหรอคะ"

ชายหนุ่มทั้งคู่ชะงักสายตาเจ้าเล่ห์จ้องมองผู้หญิงตัวเล็กที่กล้าต่อล้อต่อเถียง

มิเกลรีบคว้ากระเป๋าเดินจากห้องไปยัง ห้างสรรพสินค้า แหล่งช้อปปิ้งพร้อมกับโทนี่บอดี้การ์ดคนสนิทของเซท

"รอตรงนี้แหละฉันจะไปเข้าห้องน้ำ" หลังจากเดินได้สักพักตัวเล็กก็ยื่นของที่ซื้อให้กับโทนี่

"อย่านานนะครับ เราต้องกลับโรงแรมก่อนค่ำ"

"ฉันเดินช็อปปิ้งแค่ไม่กี่ชั่วโมงเองตอนนี้ยังไม่บ่ายสามด้วยซ้ำ"

"ครับผมแค่ย้ำเตือน"

โทนี่เป็นบอดี้การ์ดฝีมือดี เขามักจะเที่ยงตรงโดยเฉพาะเวลาที่ถูกกำหนดมา ภายนอกก็ดูเหมือนคนปกติธรรมดาแต่ภายในของเขาแข็งแกร่งไม่สะทกสะท้านต่อความรู้สึกใด

ฟุบ!

ร่างเล็กแน่นิ่ง หลังจากเข้าห้องน้ำทำธุระเสร็จออกมาปรากฏว่าเจอผู้หญิงใส่แจ็คเก็ตสีดำยืนล้างมืออยู่อ่างล้างหน้า

มิเกลส่งยิ้มให้อย่างเป็นมิตร แต่ไม่รู้ตัวว่า ผู้หญิงธรรมดาคือนักฆ่าที่มีคนส่งมาเพื่อกำจัดเธอ