บทที่ 48 ตอนที่3.พลัดพราก

อากาศที่หนาวเหน็บตอนเช้ามืด ส่งผลให้คนที่หลับสนิทอย่างยาวนานรู้สึกตัว ว่าที่คุณแม่ขยับตัวไปมา พร้อมกับวาดแขนไปข้างตัว เพื่อหาไออุ่นจากคนที่นอนกอดมาตลอดคืน

“เสี่ยขา” คิ้วเรียวย่นเข้าหากันเมื่อสัมผัสกับความเย็นบนที่นอน ลูบมือหาอย่างสะเปะสะปะ ก่อนจะปรือตาขึ้น เมื่อแน่ใจว่าศิระไม่ได้นอนอยู่ข้าง ๆ

“เ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ