บทที่ 75 ตอน 75

“เดี๋ยว! ปราย เราไม่กล้าเข้าไปหรอก ปล่อยเราเถอะนะ เราจะกลับแล้ว” ลรินร้องเสียงหลง เธอไม่กล้าเสนอหน้าอยู่ที่นี่นานหรอก เดี๋ยวเสี่ยขุนที่ยืนอยู่ตรงนั้น จะดุเอา 

“อย่างน้อยก็ถ่ายรูปกันก่อน” ปัญณิสาเดินไปหยุดหน้าซุ้มดอกไม้ที่ตกแต่งไว้อย่างสวยงาม สำหรับถ่ายรูป มองคนทั้งหมดที่เดินตามมา ก่อนจะพยักหน้าหน้าข...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ