บทที่ 37 37

เมื่อไม่มีทางเลือก สุดท้ายไอติมก็ต้องยอมให้คนตัวโตทำหน้าที่ขับรถให้ เสียงผิวปากอย่างอารมณ์ดีลอยเข้ามากระทบหูเป็นระยะ ในตอนที่เกือบจะถึงร้านอาหารซึ่งเป็นที่หมาย คนที่คิดหาทางออกมาตลอดทางเปิดปากขึ้นทันที

"ตกลงกันก่อนนะภู" 

"เรื่อง?"

"ที่ฉันมาวันนี้ฉันไม่ได้มาเล่นขายของ ไม่ได้มาทำเรื่องไร้สาระ ฉันแค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ