บทที่ 28 คิดไม่ตก

ร้านกาแฟค่อนข้างเป็นส่วนตัว และภายนอกก็ยังมีผู้คนอีกสองสามคนซึ่งดูก็รู้ว่าเป็นคนของคนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม มาเฟียหนุ่มนั่งอย่างสบายใจใบหน้าเปื้อนไปด้วยรอยยิ้มพึงพอใจอย่างหาที่สุดไม่ได้ เขานั่งไขว่ห้างอยู่ฝั่งตรงข้ามขณะที่มืออีกข้างก็ผายเชื้อเชิญให้เธอได้ดื่มกาแฟที่เขาสั่งมาให้ เรื่องราวมันเป็นอย่าง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ