บทที่ 51 ปล่อยมือ

บ้านที่ฉันไม่ได้กลับมานานในตอนนี้ไม่เพียงแต่ไม่สว่างไสว แต่กลับทั้งมืดมิด และเงียบราวกับว่าไม่มีใครอยู่ตรงนี้อีกเลย ไม่นานที่พวกเราลงจากรถลุงโคลด์ก็หันไปบอกกับคุณดันเต้ว่าอะไรฉันก็ไม่ได้ยินก่อนที่คุณดันเต้จะโค้งตัวรับคำแล้วขับรถออกไปแต่ในตอนนี้ฉันกับโฟร์จับมือกันเอาไว้แน่นก่อนจะพากันเดินเข้าไปในบ้าน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ