บทที่ 105 ฉันรักเธอ...

“ใช่ ไอ้พวกสันดานหมา งานแต่งพวกมึงสามตัวแต่งก็ไม่เชิญกู กูจะล้างแค้นที่ไหนได้บ้างถ้าไม่ใช่งานแต่งหลานกู” เซริวเอ่ยเสียงดังอย่างเดือดดาล ดวงตาแข็งกร้าวเต็มไปด้วยความค้างคาในใจ ภาพความทรงจำเก่า ๆ ที่อีกฝ่ายเคยมาป่วนงานแต่งของเขาผุดขึ้นในหัวอย่างชัดเจน เขาอาจไม่ใช่คนเจ้าคิดเจ้าแค้น แต่เป็นพวกที่ ‘จำนาน...